Poza samodefinicją: mapowanie struktury tożsamości, adaptacji i narracji
Wiele podejść do tożsamości opiera się na samodefinicji, opisach osobowości lub relacjach z własnego doświadczenia. Artykuł przedstawia długoterminowe dociekanie strukturalne jako metodę mapowania możliwego rdzenia tożsamości oraz różnicowania go od adaptacji i narracji poprzez obserwację w czasie. Wyjaśnia również, jak Identity Blueprint wykorzystuje zbieżność wzorców w systemach symbolicznych do tworzenia hipotezy wyjściowej. Blueprint może przyspieszyć orientację i nadać kierunek dalszemu dociekaniu, ale nie wykonuje różnicowania ani nie zapewnia pełnej, ostatecznej lub autorytatywnej mapy tożsamości na podstawie jednego opisu czy oceny.